Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

11.7.10

Σκόρπχιες καλοκαιρινές σκέψεις




Υπέροχο πράγμα το καλοκαίρι στην Ελλάδα! Πραγματικά, όντως έχουμε δύο εποχές: Το καλοκαίρι και όλον τον υπόλοιπο χρόνο. Είναι φυσικά τραγικό να ζεις, όπως μερικοί, όλον το χρόνο περιμένοντας να έρθει το καλοκαίρι, αλλά το καλοκαίρι είναι τόσο διαφορετικό από τον υπόλοιπο χρόνο που ξεχωρίζει.

Όσο ενοχικά ηλίθιος νοιώθω κάθε φορά που παρακολουθώ δελτίο ειδήσεων του Mega ή του Alter, ιδιαίτερα το καλοκαίρι, άλλο τόσο "ανώτερος" νοιώθω όταν διαβάζω free press όπως η Athens Voice ή η Παράλλαξη. Δεν είναι ότι δε μου αρέσει να ενδιαφέρομαι για τα πολιτικά, αλλά η θεατρικού τύπου αγωνία για το αν θα κάνει η Μπακογιάννη νέο κόμμα ή για το αν θα ψηφίσουν όλοι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ για το ασφαλιστικό μου φαίνεται too much. Η πραγματική ζωή είναι αλλού... είναι στο να ενδιαφέρεσαι για την τέχνη και στο να εκτιμάς ανέξοδες απολαύσεις όπως μια ποδηλατάδα στο ηλιοβασίλεμα.

Το μεγαλύτερο φετίχ για μένα το καλοκαίρι είναι το mini-super market του χαλκιδικιώτικου θερέτρου που το "κρατάει" όλη η οικογένεια επί 18 ώρες καθημερινώς και για 2 μήνες και που μυρίζει μονίμως δροσιά και αρώματα από τα απορρυπαντικά ρούχων. Ο παράδεισος του υλικού πολιτισμού στην άκρη του πουθενά, εκεί όπου αρκείσαι στο να φας ένα κιλό καρπούζι για μεσημεριανό και άλλο ένα για βραδυνό. Τουλάχιστον 20% ακριβότερο από τον ήδη ακριβό Μασούτη του πλησιέστερου κεφαλοχωρίου, με συνθήκες συντήρησης των αγαθών ίσως και αμφίβολες. Αλλά ποιος νοιάζεται...;


Αλήθεια, έπρεπε να διαφημιστεί τόσο αυτή η "κρίση" για να κατανοήσουμε τις σπατάλες που κάναμε επί τόσα χρόνια; Και γιατί θα έπρεπε να ξενερώσουμε τόσο για το ότι πρέπει να απωλέσουμε συνήθειες που αποκτήσαμε μόλις τελευταία; Και γιατί διαπιστώνουμε με έκπληξη ότι η πραγματική ευτυχία βρίσκεται σε δωρεάν ή τελοσπάντων φτηνά πράγματα; Ελπίζω να μην ξανακούσω για αρκετό καιρό χαζογκόμενα να λέει "ο μπαμπάς μου μού πήρε ένα γκολφάκι".

Εβαλα γραμμή DSL στο εξοχικό και είναι το πρώτο καλοκαίρι εδώ και πολλά χρόνια που έρχομαι εδώ χωρίς να νοιώθω αποκλεισμένος! Είναι ίσως τραγικό για μερικούς το να κάνεις διακοπές έχοντας κάτι που για τους περισσότερους θυμίζει "δουλειά", αλλά για εμάς που η δουλειά είναι πιο χειρωνακτική και το laptop είναι η διασκέδαση, το να χαζεύεις forum στην Επανομή απογευματάκι, στο εξοχικό ανάμεσα στα χωράφια ακούγοντας τα πουλάκια και το θρόισμα των φύλλων, είναι μία ποιοτικότατη αναβάθμιση της έννοιας "ηρεμώ στο εξοχικό διαβάζοντας"!

6.3.10

Ηγγικεν η ώρα...

Είναι λυπηρό, ένας τρόπος ζωής που αντιμετωπίζαμε ανέκαθεν ως μια χαριτωμενιά του έθνους μας να μάς κάνει τώρα περίγελω όλης της υφηλίου. Συμπεριφορές που ανέκαθεν αντιμετωπίζαμε με ένα "ε, τι τα θες" ή με το "εδώ είναι Ελλάδα, δεν γίνεται τίποτα" μάς στοιχίζουν τουλάχιστον ένα -10% στις αποδοχές του κάθε Έλληνα.

Σκεφτόμενος την "κρίση" δεν μπορώ παρά να σκέφτομαι ειδυλλιακές εικόνες 50 χρόνια πριν σε κάποιο χωριό, όταν οι άνθρωποι ήταν πιο ολιγαρκείς και χαρούμενοι. Γίναμε τζάμπα μάγκες τα τελευταία πόσα χρόνια, υλικά αλλά και θεσμικά. Αντιμετωπίσαμε τη δουλειά ως μια χαζή υποχρέωση, πιστέψαμε στην ουτοπία του δημοσίου "να κάθεσαι και να σε πληρώνουν" και θεωρήσαμε τη σύνταξη ως το καθισιό-ανταμοιβή για λίγα χρόνια "σκληρής" δουλειάς.

"Κάθε κρίση είναι και μια ευκαιρία" λένε οι επιχειρηματίες. Θεωρώ ότι θα μπορούσε να είναι μία ευκαιρία να αλλάξουμε νοοτροπία ως έθνος, να μάθουμε να διεκδικούμε την αξία των χρημάτων μας και να τιμωρούμε τους κακούς επαγγελματίες. Δεν είμαστε όλοι ίσα κι όμοια, και κάποια στιγμή αυτοί που είναι μονίμως τα κορόιδα θα επαναστατήσουν και θα αρχίσουν τις κλωτσιές.

28.12.09

Απόψε, Χριστούγεννα στην πόλη...

Είναι αλήθεια ότι μετά το τελευταίο υπερμεγέθες άρθρο δεν είχα και πολλή όρεξη να γράψω, αλλά μάλλον το σωστότερο είναι να βγάζω τις σκέψεις από μέσα μου σε μικρές σταθερές δόσεις.

Ηρθαν πάλι τα Χριστούγεννα λοιπόν (το Last Christmas έκλεισε αισίως τα 25 χρόνια του και φέτος το πρωτάκουσα στις 20 Νοεμβρίου από τον Heart FM στη δουλειά!), και ως συνήθως, ως μη έγγαμος και μη πατέρας, παραχώρησα το δικαίωμά μου στις διακοπές κατά τη διάρκεια του "φιλέτου" 24 Δεκεμβρίου - 02 Ιανουαρίου στους οικογενειάρχες που, προφανώς, το χρειάζονται περισσότερο.

Ευτυχώς ή δυστυχώς φέτος δεν υπήρχε κάποιος ιδιαίτερος χριστουγεννιάτικος παροξυσμός (ή δεν τον παρατήρησα τουλάχιστον), καθόσον τα δίχρονα πιτσιρίκια ήταν απασχολημένα με αυτόν τον πράσινο αρκουδομαντράχαλο που τραγουδάει σαν καθυστερημένος. Απέφυγα τεχνηέντως να πάω και στον ναό της προβατοειδούς κατανάλωσης, το εμπορικό κέντρο Mediterranean Cosmos, και έτσι διασκέδασα την χριστουγεννιάτικη γκρίνια μου σε ανούσιους καφέδες και τις συνηθισμένες βόλτες.

Με την τηλεόραση να μην παίζει τίποτε άλλο από τα προεκλογικά της ΝΔ κατά τη διάρκεια όλου του Νοεμβρίου και τα φοροεισπρακτικά σχέδια της κυβέρνησης κατά τη διάρκεια του Δεκεμβρίου, άρχισα να αναρρωτιέμαι για ποιο λόγο καταναλώνω τις ώρες μου μπροστά στην τηλεόραση, τάχα για να ενημερωθώ για τα τεκταινόμενα, ως ανήσυχος πολίτης που είμαι.

Μετά άρχισα να σκέφτομαι βαθύτερα, για το αν αξίζει να ζει κανείς σε αυτήν την χώρα, σε αυτήν την πόλη - με τις αρπαχτές και το βόλεμα να κυριαρχούν παντού. Αρχισα να εξοργίζομαι με το κάθε αμάξι που έβλεπα παρκαρισμένο σε ράμπα αναπήρων ή πάνω στον ποδηλατόδρομο, με κάθε σκατογκράφιτι "Λεφτεριά στον αγωνιστή Ξερωγώ", με κάθε καφέ που έχεται χωρίς απόδειξη. Ο καθένας να βολέψει τον κώλο του...

Ηρθαν για τα Χριστούγεννα και οι φίλοι και γνωστοί που είναι διάσπαρτοι σε όλη την Ευρώπη. Η Δήμητρα από τη Γερμανία δεν έκανε καν τον κόπο και πήγε στο Παρίσι. 7 ώρες με το αμαξι. Κάποτε μπορούσα κι εγώ να τα κάνω αυτά, τώρα απλά υποστηρίζω ότι η Ευρώπη είναι το σπίτι μας και ότι πάμε να ζήσουμε όπου μας αρέσει, όπου υπάρχουν δουλειές. Μένω 3 χιλιόμετρα από το πατρικό μου και εργάζομαι στη Σίνδο όμως, φανταστικά...

Λένε λοιπόν οι φίλοι για τη ζωή έξω, που δεν σε κοροϊδεύουν στα μούτρα σου και τα πάντα είναι πιο δίκαια. Που παραγγέλνεις κάτι από το Amazon και σου έρχεται την επόμενη ημέρα. Που τα τρένα είναι ακριβή, η ζωή πιο φτηνή, και που η Ελλάδα, λόγω internet, είναι πάρα πολύ κοντά. Στο κάτω-κάτω και στο σπίτι μου ελληνικό ραδιόφωνο μέσω internet ακούω. Και αν δε βρίσκομαι με τους φίλους μου λόγω φόρτου και μιλάω μόνο στο τηλέφωνο, είτε είμαι στη διπλανή πολυκατοικία είτε σε άλλη ήπειρο, το ίδιο είναι.

Και μετά κάνει μια ηλιόλουστη, ζεστή μέρα σαν τη σημερινή, που όλος ο κόσμος είναι έξω. Βγήκα κι εγώ με το ποδήλατο, πέρασα τυχαία έξω από μια ψαροταβέρνα, μύρισα το γάβρο που τηγανιζόταν και θυμήθηκα γιατί γύρισα στην Ελλάδα.